၁။ ဆောင်ရွက်ခြင်းမှုဆုံး၊ စုံစမ်းခြင်းကုန်လျှင်၊ ကောင်းကင် ဆိပ်ကမ်းထဲသို့
ကျွန်ုပ်ရောက်ဝင်၊ ကိုယ်တော်မြတ်ထံပါးမှာ နေရသောခါ၊
အနန္တကာလမှာ ဘုန်းတော်ဖြစ်ရာ။
ထပ်ဆို
ဘုန်းတော်မြတ်သည်၊ ကျွန်ုပ်ဖို့တည်း၊
ဘုန်းတော်မြတ်သည်၊ ကျွန်ုပ်ဖို့တည်း၊
ကျေးဇူးတော်ကြောင့် မျက်နှာတော်ဖူးရလျှင်၊
ဘုန်းတော်မြတ်သည်၊ ကျွန်ုပ်ဖူးမြင်။
၂။ အနန္တဆုကျေးဇူးတော်မြတ်ကြောင့်သာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ကျွန်ုပ်ဝင်ရသောခါ၊
မျက်နှာတော်မြတ်ကို ဖူးရသောခွင့်သည်၊ အနန္တကာလမှာ ဘုန်းတော်ဖြစ်မည်။
၃။ ကောင်းကင်မှာ မိတ်ဆွေများ တွေ့ရလိမ့်မည်၊
ဝမ်းမြောက်ခြင်းမြစ်ရေသည် စီးလျက်နေ၏၊
ကယ်တင်ရှင်ပြုံးရယ်ခြင်း၊ မြင်ရပြန်လျှင်၊ အနန္တကာလမှာ ဘုန်းတော်မြတ်ပင်။